Ηλεκτρονικές κάρτες αντί για εισιτήρια στις συγκοινωνίες

Αλλαγές στο σύστημα χρέωσης όσων χρησιμοποιούν τις συγκοινωνίες προωθεί το υπουργείο Μεταφορών, καθιερώνοντας ηλεκτρονικές κάρτες, που θα αντικαταστήσουν το χάρτινο εισιτήριο και τις κάρτες απεριορίστων διαδρομών.

Με τις νέες ηλεκτρονικές κάρτες αναμένεται να θεσπιστούν δικαιότερες χρεώσεις για τους επιβάτες, ανάλογα με τις αποστάσεις που διανύουν και τον χρόνο που διαρκούν οι μετακινήσεις τους. Για παράδειγμα, θα επέλθει μείωση της τιμής του κομίστρου τα Σαββατοκύριακα ή τις αργίες.

Όπως ανακοίνωσε το Υπουργείο, προετοιμάζεται η έναρξη διαγωνισμού για το έργο του Αυτόματου Συστήματος Συλλογής Κομίστρου, μέσω ΣΔΙΤ. Μέσα στις επόμενες μέρες θα τεθεί σε δημόσια διαβούλευση η Πρόσκληση Εκδήλωσης Ενδιαφέροντος και αμέσως μετά θα δρομολογηθεί η δημοπράτηση του.

Αντικείμενο του έργου είναι η υλοποίηση ενός ενιαίου Αυτόματου Συστήματος Συλλογής Κομίστρου, που θα εφαρμοστεί στην γεωγραφική περιοχή αρμοδιότητας του ΟΑΣΑ και θα καλύπτει το σύνολο των αστικών συγκοινωνιών της Αττικής.

Στο πλαίσιο του έργου ο ιδιώτης ανάδοχος θα αναλάβει την χρηματοδότηση, μελέτη, κατασκευή, συντήρηση, λειτουργική υποστήριξη και τεχνική διαχείριση του έργου για 12 χρόνια, ενώ θα αποπληρώνεται βάσει μηχανισμού πληρωμών κατά την περίοδο λειτουργίας του, ο οποίος αξιολογεί την ποιότητα των προσφερόμενων υπηρεσιών.

Σύμφωνα με το Υπουργείο, το ελληνικό δημόσιο δεν «αγοράζει μια προμήθεια», αλλά μια ολοκληρωμένη υπηρεσία για την οποία η πληρωμή που καταβάλλει είναι ευθέως συνδεδεμένη με το επίπεδο υπηρεσιών που λαμβάνει.

Στο τέλος της δωδεκαετούς διάρκειας της σύμβασης, το σύστημα θα μείνει στην κυριότητα του ΟΑΣΑ.

Παράλληλα, σε εξέλιξη βρίσκεται η διαγωνιστική διαδικασία για το έργο του συστήματος τηλεματικής για την πληροφόρηση επιβατών και τη διαχείριση του στόλου για τα λεωφορεία και τα τρόλεϊ μέσω ΣΔΙΤ.

Η υποβολή των φακέλων εκδήλωσης ενδιαφέροντος αναμένεται εντός του Απριλίου 2011.

Ομιλία της Ελένης Ψυχογιού στο καφέ-ΟΣΕ Λεχαινών

Ομιλία της λαογράφου Ελένης Ψυχογιού με θέμα: «Μυκηναϊκά και σύγχρονα δρώμενα θανάτου και αναγέννησης: συγκριτικά δεδομένα με βάση τον κρατήρα από την Αγία Τριάδα Ηλείας»

Παρασκευή 4 Μαρτίου, ώρα 8μμ, στο καφέ-ΟΣΕ Λεχαινών

"Στα τέλη της δεκαετίας του 1990 αποκαλύφθηκε ένα μυκηναϊκό νεκροταφείο στην Αγία Τριάδα του νομού Ηλείας, στη θέση «Παλιομπουκοβίνα». Στο δρόμο ενός από τους θαλαμωτούς τάφους βρέθηκε κρατήρας με παράσταση πρόθεσης νεκρού και γυναικείου θρήνου, η αρχαιότερη στο είδος της μέχρι σήμερα. Κατά τους ανασκαφείς η παράσταση αφορά τη νεκρική τελετουργία για κάποιο μέλος της κοινότητας στην οποία ανήκε το νεκροταφείο.
Ωστόσο η παράσταση φαίνεται να περιέχει και δυσερμήνευτα, διφορούμενα δεδομένα που δυσκολεύουν την κατανόησή της. Με βάση τη σύγκριση της μυκηναϊκής παράστασης με σύγχρονα αποκριάτικα δρώμενα θανάτου και αναγέννησης που εντάσσονται στο συμβολικό κύκλο του χρόνου και της βλάστησης, επιχειρείται μια διαφορετική ανάγνωση της εικόνας του κρατήρα."

Να μην καταργηθεί το ιστορικό Ειρηνοδικείο Λαμπείας Ηλείας

Άρρηκτα συνδεδεμένη η ιστορία του Ελληνικού κράτους με αυτήν του Ειρηνοδικείου Λαμπείας, όπως αποδεικνύουν και τα ΦΕΚ του 1836 και 1839

Προς τον αξιότιμο Υπουργό Δικαιοσύνης Κύριο Χάρη Καστανίδη - Κύριε Υπουργέ, με έκπληξη και λύπη πληροφορηθήκαμε από τον Τύπο και την δικαιολογημένη...

... έκφραση διαμαρτυρίας του Δημάρχου της Αρχαίας Ολυμπίας κ. Ευθ. Κοτζιά, ότι υπάρχει σκέψη κατάργησης του Ειρηνοδικείου Λαμπείας που λειτουργεί στην ιδιαίτερη πατρίδα μας από συστάσεως του Ελληνικού Κράτους.

Είμαστε υποχρεωμένοι να Σας υπενθυμίσουμε ότι συνεστήθη πριν 175 χρόνια, το 1836 στην πρωτεύουσα της τότε Επαρχίας Διποταμίας Δίβρη, για να εξυπηρετεί τις ανάγκες της απομεμακρυσμένης περιοχής της ορεινής Ηλείας και στην αρχή όμορες περιοχές Αρκαδίας και Αχαΐας (βλ. σύσταση σε επισυναπτόμενο ΦΕΚ  του έτους 1836 και έτερο κατάταξη σε τάξη του 1839).

Έκτοτε και αδιαλείπτως λειτούργησε μέχρι την δεκαετία του 1970, ότε η Χούντα των συνταγματαρχών, εν μια νυκτί το κατήργησε και με ανόητους υπολογισμούς το εξαπέστειλε στην Κοντοβάζαινα Αρκαδίας (!!!), όπου ναι μεν επί χάρτου ήταν σε ευθεία γραμμή στα 10 χιλιόμετρα, αλλά για να εξυπηρετηθούν οι ατυχείς ορεινοί Ηλείοι έπρεπε να πάνε μέσω Πύργου σε απόσταση 150 χιλιομέτρων και τρεις ημέρες ταλαιπωρία!!!. Τότε (επί Χούντας) ξεσηκωθήκαμε και το Ειρηνοδικείο επανήλθε αμέσως στη Λαμπεία. Δεύτερη απόπειρα κατάργησης εγένετο το έτος 1990 επί Υπουργού Δικαιοσύνης αείμνηστου  Αθ. Κανελλόπουλου, ο οποίος αντιληφθείς έγκαιρα το μέγα ολίσθημα κάποιων κακών συμβούλων του, δεν το απομάκρυνε.

Κύριε Υπουργέ

Το θέμα δεν είναι τοπικιστικό αλλά ουσίας. Είμαστε βέβαιοι ότι δεν θα ζηλώσετε ...την δόξα εκείνων που επεχείρησαν να το καταργήσουν στο παρελθόν, αλλά θα σταθμίσετε το συμφέρον και την σωστή εξυπηρέτηση των κατοίκων της ακριτικής, άγονης μα ιστορικής και περήφανης περιοχής μας που κρατιέται "με τα δόντια' στην αναπτυξιακή, πολιτιστική και δημογραφική της πορεία. Είμαστε βέβαιοι ότι θα πράξετε το δέον και δεν θα ακούσετε τη φωνή εκείνων που απεργάζονται δεινά για τους λίγους που έχουν απομείνει φύλακες των χωριών μας και θέλουν την ...αστυφιλική βολή τους. Και γαία πυρί μυχθήτω...

Εν αναμονή των σωστών αποφάσεων και απαντήσεώς Σας
Με τιμή
Ο Πρόεδρος
Σωτήρης Σωτηρόπουλος
(ιατρός, εκδότης του ιστορικου-λαογραφικού περιοδικού «ΔΙΒΡΗ» και πρόεδρος της Κίνησης Πολιτών «Κοινωνική Ένωση Αναδημιουργίας»

Υ.Γ. το παρόν να πρωτοκολληθεί και καταστεί δημόσιο έγγραφο
.iliatora

Ισόβια στον κτηνοτρόφο για τον φόνο του δασοπυροσβέστη (βίντεο)

Η μητέρα του θύματος με τη φωτογραφία του στα χέρια και η αδελφή του ξέσπασαν στο άκουσμα της απόφασης. "Ο άνθρωπός μας δεν γυρίζει πίσω", σχολίασαν...

Ποινή ισόβιας κάθειρξης επέβαλε το μεσημέρι ομόφωνα το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο Πύργου στον 55χρονο κτηνοτρόφο Δημήτρη Καρύδα από την περιοχή Φαρρών της Αχαΐας για τον φόνο του...

...34χρονου δασοπυροσβέστη Βασιλείου Γκότση. Ταυτόχρονα, το δικαστήριο επέβαλε στον κατηγορούμενο και ισόβια στέρηση των πολιτικών του δικαιωμάτων. Ο κατηγορούμενος μετά την ολοκλήρωση της δίκης οδηγήθηκε στη φυλακή, αφού προηγουμένως άσκησε έφεση κατά της απόφασης.

Η απόφαση έγινε δεκτή με ανακούφιση από τους συγγενείς του θύματος που ήταν παρόντες, με χαρακτηριστική φιγούρα την μητέρα του αδικοχαμένου νέου η οποία κρατούσε στα χέρια της την φωτογραφία του 34χρονου γιου της. "Ο άνθρωπός μας δεν γυρίζει πίσω", είπε η αδελφή του θύματος εκφράζοντας τις ευχαριστίες της οικογένειας προς την Πυροσβεστική Υπηρεσία που μέσα από την ανάκριση οδήγησε στη σύλληψη του δράστη. «Η απόφαση δικαιώνει τον αγώνα της οικογένειας του Βασίλη Γκότση για την αλήθεια και απαντά στο αίτημα της κοινωνίας για δικαιοσύνη», τόνισε ο συνήγορος Πολιτικής Αγωγής Κωνσταντίνος Αποστολόπουλος.

«Μετά από περίπου πέντε μήνες ολοκληρώθηκε η εκδίκαση της υπόθεσης και οι δικαστές, ομοφώνως επιβεβαίωσαν τους ισχυρισμούς της οικογένειας που από την πρώτη στιγμή ισχυρίστηκαν ότι ο συγγενής τους που βρέθηκε απανθρακωμένος δολοφονήθηκε και δεν ήταν ο θάνατός του αυτοκτονία. Δυστυχώς, ατυχείς δηλώσεις έβαλαν την διαδικασία σε άλλο μέρος με αποτέλεσμα να καθυστερήσουμε και να φτάσουμε στην καταδικαστική αυτή απόφαση μετά από τρία χρόνια», τόνισε ο έτερος των συνηγόρων Πολιτικής Αγωγής Κωνσταντίνος Κρεμμύδας.

«Επιβλήθηκε στον κατηγορούμενο η ποινή που ο ανθρώπινος νόμος επιφυλάσσει. Επίσης, ο ανθρώπινος νόμος προβλέπει το δικαίωμα που έχει αυτός να κάνει έφεση. Δεν ξέρω κατά πόσο τούτο είναι σύμφωνο με τις επιταγές του ηθικού νόμου, έτσι όπως εμείς ως μέσοι άνθρωποι τον αντιλαμβανόμαστε να ισχύει στην περίπτωση αυτή. Η απόφαση του δικαστηρίου απάντησε σε βασανιστικά αλλά και κατασκευασμένα ερωτήματα που ταλάνιζαν την οικογένεια του θύματος και οι κύκλοι αυτοί που εμπνεύστηκαν αυτά τα κατασκευασμένα ερωτήματα –εννοώ τα περί αυτοκτονίας- μετά την απόφαση θα πρέπει να αισθάνονται τουλάχιστον άβολα», τόνισε ο επίσης συνήγορος Πολιτικής Αγωγής Παναγιώτης Κορατζόπουλος.

Εκ μέρους των συνηγόρων υπεράσπισης, ο δικηγόρος Νικόλαος Καρπέτας έκανε την ακόλουθη δήλωση: «Το δικαστήριο εφάρμοσε την προδικασία, έκανε δεκτά όλα τα όσα είχε σχηματοποιήσει η Πυροσβεστική Υπηρεσία, έτσι το αποτέλεσμα ήταν το συγκεκριμένο. Δεν πείστηκε το δικαστήριο περισσότερο από την ακροαματική διαδικασία όσο από την προδικασία, η οποία χτίστηκε με συγκεκριμένο στόχο. Προσωπικά είναι απόλυτα βέβαιος ότι ο άνθρωπος είναι αθώος και άδικα είναι στη φυλακή. Μια συγκυρία αρνητικών συμπτώσεων που άρχονται από τις ίδιες τις υπηρεσίες οδήγησαν σ’ αυτό το σημερινό αποτέλεσμα. Είναι σεβαστή η απόφαση, όμως εμείς προσφύγαμε στο Εφετείο και θα φτάσουμε ακόμη και στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για να δικαιωθούμε».
iliatora

Κωνσταντίνος Πλεύρης: Δεν θα μας φιμώσουν

Πραγματοποιήθηκε σήμερα, στις 12 το μεσημέρι, στα γραφεία του "ΕΚ" η συνέντευξη Τύπου που έδωσαν οι Κώστας Πλεύρης και Δημήτρης Ζαφειρόπουλος, για τον "αντιρατσιστικό" νόμο, που η κυβέρνηση προτίθεται να φέρει στην Βουλή προς ψήφιση."Ο Δημήτρης Ζαφειρόπουλος είπε ότι ο νόμος είναι γραμμένος με βάση τα πολλά δικαστήρια που είχε ο ΕΚ και στα οποία είχε αθωωθεί. Τον ξαναγράφουν λοιπόν, με σκοπό να μας φιμώσουν. Ενώ τόνισε ότι η εφημερίδα δεν πρόκειται να σταματήσει να λέει την αλήθεια τόσο για το ζήτημα της λαθρομετανάστευσης όσο και για τον διεθνή σιωνισμό.
Μετά τον λόγο πήρε ο Κώστας Πλεύρης, ο οποίος είπε ότι ο διεθνής σιωνισμός ενοχλήθηκε από τις απανωτές δικαστικές ήττες του στην Ελλάδα και ο κύριος σκοπός αυτού του νέου νόμου είναι να φιμώσει όσους τολμούν ακόμη να μιλούν για την Ελλάδα στην Ελλάδα, ενώ ανέδειξε τον τρόπο με τον οποίο ποινικοποιείται και η άρνηση του ολοκαυτώματος. Τόνισε ακόμη το πόσο παράξενο είναι να Βλέπουμε αριστερούς δημοσιογράφους και αριστερές εφημερίδες να γράφουν κατά του νόμου, ενώ από τον τύπο της "εθνικής" δεξιάς υπάρχει απόλυτη σιωπή. Σε καμία περίπτωση όμως, σημείωσε, δεν πρόκειται να μας φιμώσουν. Ενώ συμπλήρωσε ότι εάν εφαρμοστεί ο νόμος, όπως είναι στο σχέδιο, οι πρώτοι που θα πληγούν είναι οι ίδιοι οι Εβραίοι, καθώς η θρησκεία τους είναι η πλέον ρατσιστική και με βάση αυτή την νομοθετική πρωτοβουλία του ΠΑΣΟΚ, θα πρέπει να τεθεί εκτός νόμου. 
.elkosmos

Μπάζει απο παντού το ΥΠ.ΕΞ. - Οι "Τσάμηδες" φέρνουν θέμα "Τσαμουριάς" στο Διεθνές Δικαστήριο

Σε βρετανική δικηγορική εταιρία διεθνούς φήμης, απευθύνθηκαν οι "Τσάμηδες" για την διεθνή αναγνώριση της "γενοκτονίας" τους από τους Έλληνες, την επιστροφή τους στην Θεσπρωτία και την απόδοση των "περιουσιών" τους στην Ελλάδα... Ταυτόχρονα, δηλώνουν ότι ακόμα και το ζήτημα των Αλβανών μεταναστών στην Ελλάδα, αποτελεί... εθνικό θέμα για την Αλβανία.
Αυτό αποκάλυψε με συνέντευξη του στην αλβανική εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ, ο πρόεδρος του «Κόμματος Δικαιοσύνης, Ενσωμάτωσης και Ενότητας», Σπετίμ Ίντριζι. Μάλιστα, δεν έκρυψε ότι η εταιρία που έχει προσλάβει είναι εξπέρ του διεθνούς Δικαίου σε παρόμοιες υποθέσεις. Κοινώς η Ελλάδα την έχει βαμμένη δηλαδή...
"Οι Τσάμηδες θα επιστρέψουν στα σπίτια τους" δηλώνει προκλητικά ο Ίντριζι και συνεχίζει "εργαζόμαστε ακούραστα για να καταλήξουμε σε εκείνη την ημέρα".
Όπως ανέφερε, οι Τσάμηδες περιμένουν το πόρισμα της έρευνας των Βρετανών νομικών τους συμβούλων για να αποφασισθεί ποια θα είναι τα βήματα που θα ακολουθήσουν ώστε να φέρουν το θέμα στο διεθνές προσκήνιο, όπως και τι να απαιτήσουν από την Ελλάδα.
"Δεν επιδιώκουμε μόνον την επιστροφή των περιουσιακών στοιχείων" τονίζει "αλλά να καθοριστεί τι ακριβώς συνέβη στο τέλος του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου: τη γενοκτονία, δηλαδή, κατά των Αλβανών-Τσάμηδων και την επιστροφή όλων των δικαιωμάτων στον αλβανικό πληθυσμό από την Ελλάδα".

Εθνικό θέμα της Αλβανίας το μεταναστευτικό της... Ελλάδος
Μεταξύ άλλων στην συνέντευξη του, ο Σπετίμ Ίντριζι αναφέρει ότι το πλαίσιο των διεκδικήσεων των Τσάμηδων από την Ελλάδα έχει τις ευλογίες και του Μπερίσα, ενώ δεν κρύβει ότι τα ζητήματα των Αλβανών μεταναστών στην Ελλάδα αποτελούν και πρέπει να αποτελούν... εθνικό θέμα για την Αλβανία...
"Αυτός ο αιώνας είναι ο αιώνας των Αλβανών και στο τέλος του θα είναι πολύ διαφορετικός, από ό, τι πριν από έναν αιώνα. Η στάση της κυβέρνησης Μπερίσα είναι μια στάση που πρέπει να έχει κάθε κυβέρνηση της Αλβανίας: να πιέζει συνεχώς, δηλαδή, για εποικοδομητική επίλυση του ζητήματος των Τσάμηδων, για την επίλυση του θέματος των Αλβανών της πΓΔΜ και για την επίλυση των ζητημάτων των Αλβανών μεταναστών, καθώς όλα αυτά αποτελούν εθνικά ζητήματα της Αλβανίας. Εμείς έχουμε καταφέρει σε πολύ λίγο χρόνο να ευαισθητοποιήσουμε τον Αλβανικό λαό και θα συνεχίσουμε να πράττουμε το ίδιο".

Μπαράζ προκλήσεων τις τελευταίες ημέρες
Προ ημερών αλβανικό κανάλι με κρυφές και φανερές κάμερες εισέβαλε σε χωριά της Θεσπρωτίας, τρομοκρατώντας τους κατοίκους και παρουσίασε ντοκυμαντέρ στην Αλβανική τηλεόραση, σύμφωνα με το οποίο οι Τσάμηδες υπέστησαν γενοκτονία από τους Έλληνες, προκαλώντας την Αλβανική κυβέρνηση να αναδείξει το θέμα της «Τσαμουριάς».

Μάνος Μεϊμαράκης
elkosmos.

Καταργούν την 25η Μαρτίου αλλά γιόρτασαν το ολοκαύτωμα

«Κόβουν» τον εορτασμό των εθνικών εορτών για... οικονομία, την ίδια ώρα όμως, στο Γενικό Προξενείο της χώρας μας στη Νέα Υόρκη, προχώρησαν με την καθιερωμένη ετήσια εκδήλωση μνήμης για τους Έλληνες Εβραίους που έχασαν τη ζωή τους στο Ολοκαύτωμα. Στην εκδήλωση, με οικοδέσποινα τη Γενική Πρόξενο πρέσβειρα Αγλαΐα Μπαλτά, παρέστησαν ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής Δημήτριος, ο ραβίνος Μάρτιν Κοέν, η Γενική Πρόξενος της Κύπρου στη Νέα Υόρκη Κούλα Σοφιανού κι ο πρόεδρος των Αμερικανών φίλων του ελληνικού Εβραϊκού Μουσείου, Σολομόν Ασέρ. Δόθηκε και παράσταση, από τα μέλη του Κέντρου Ελληνικού Πολιτισμού και διαβάστηκαν αποσπάσματα του ημερολογίου της Ροζίνας Ασέρ Πάρντο «548 μέρες χωρίς όνομα, Θεσσαλονίκη 1943», μια ιστορία με αναφορά στην εποχή που η συγγραφέας ήταν κρυμμένη σε σπίτι χριστιανών. Έγινε και εβραϊκή παραδοσιακή προσευχή caddish...

«Φιλοφρονήσεις» να υποθέσουμε;
«Όταν ο άνθρωπος χάνει τη μνήμη του, όχι μόνο χάνει ένα κομμάτι από το παρελθόν του, αλλά κι από το παρόν και το μέλλον», είπε ο Αρχιεπίσκοπος Δημήτριος, κάνοντας λόγο για «κοινές ρίζες» χριστιανισμού και ιουδαϊσμού. Ο Έλληνας αρχιερέας σημειωτέον ότι δέχεται τα πυρά των ομογενών για την απαράδεκτη ως τώρα παρουσία του στα ελληνικά πράγματα, στην Αμερική. Ο ραβίνος Κοέν απέτισε φόρο τιμής στον αστυνομικό διευθυντή Αθηνών Άγγελο Έβερτ, που βοήθησε την περίοδο του Β' Παγκοσμίου Πολέμου πολλούς Εβραίους να ξεφύγουν από την αιχμαλωσία και ζήτησε να τηρηθεί ενός λεπτού σιγή στη μνήμη του Μιλτιάδη Έβερτ. Ο αντιπρόεδρος του συλλόγου Νομού Μαγνησίας «Αργοναύτες», Απόστολος Ζουπανιώτης, υπογράμμισε ότι «πριν δύο εβδομάδες τελέσαμε την 5η Ετήσια Εκδήλωση Μνήμης, τιμώντας τα αθώα θύματα, αλλά και τους ηρωικούς Χριστιανούς της Μαγνησίας, οι οποίοι με αυτοθυσία διέσωσαν το 80% της Ισραηλιτικής Κοινότητας του Βόλου. Εμείς οι ‘Αργοναύτες' είμαι υπερήφανοι που είμαστε οι απόγονοί τους».

«Λεφτά υπάρχουν»...
Υπενθυμίζουμε ότι πέρσι, το ΥΠΕΞ απαίτησε με μια εγκύκλιό του-μνημείο εθνομηδενισμού, που έφερε την υπογραφή του πρέσβη και γενικού γραμματέα του υπουργείου Αλ. Ζέπου, να μην οργανώνονται στις ελληνικές πρεσβείες και προξενεία ανά τον κόσμο εκδηλώσεις για την 25η Μαρτίου, «προς εξοικονόμηση πόρων, αλλά και για λόγους συμβολισμού»... Για την καθιερωμένη και ετήσια εορτή για το ολοκαύτωμα όμως, χρήματα υπήρχαν. «Προτεραιότητες» είναι αυτές...
elkosmos.

Οι λαοί δεν έχουν ανάγκη από προστάτες

“Θά ήθελα να μοιραστώ μαζί σου και μέσω του Ιστοτόπου σου και με άλλους συμπολίτες μου μιά φωτογραφία από τον ηρωικό αγώνα του Λιβυκού Λαού που μιλάει από μόνη της. Η φωτογραφία είναι παρμένη από τον Ιστοτόπο του ειδησεογραφικού πρακτορείου AL JAZEERA σήμερα 1 Μαρτίου 2011, από την διεύθυνση: http://blogs.aljazeera.net/live/africa/live-blog-libya-march-1
Ο Λιβυκός Λαός δεν θέλει την ξένη επέμβαση. Μπορεί να τα καταφέρει μόνος του. Είναι ένα καλό παράδειγμα και γιά μας. Δεν χρειαζόμαστε προστάτες.”
Είναι το κείμενο από e-mail αναγνώστη που πήρα σήμερα.
“Οχι στην ξένη ανάμειξη. Ο Λιβυκός λαός μπορεί να τα καταφέρει. Μόνος του”, λένε στο πανώ της φωτογραφίας οι Λίβυοι.
Κι όπως σημειώνει κι ο φίλος αναγνώστης, είναι ένα καλό παράδειγμα για μας.
Θραξ Αναρμόδιος

(‘Η Φωνή των Μαρτύρων’)Ουκρανία: Μνήμες κομμουνισμού

Το παρακάτω είναι από άρθρο (2005) του Καναδέζικου περιοδικού ‘Voice of the Martyrs’ ή ‘VOM’ (‘Η Φωνή των Μαρτύρων’) που εκδίδεται από την ομώνυμη χριστιανική (προτεσταντική) οργάνωση, η οποία ασχολείται με τα κράτη που οι χριστιανοί βρίσκονται υπό διωγμό. Η ‘VOM’ ιδρύθηκε από τον Ρουμανοεβραίο ευαγγελικό πάστορα Richard Wurmbrand (1909 – 2001) ο οποίος έμεινε στις φυλακές της κομμουνιστικής Ρουμανίας για 14 χρόνια, τα 3 από αυτά σε απόλυτη απομόνωση (βλ. άρθρο και βίντεο ΕΔΩ).

COMMUNISM'S LINGERING LEGACY

Δεκαπέντε χρόνια πέρασαν από την πτώση του σιδηρού παραπετάσματος και την διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης. Με την πτώση του κομμουνισμού στην ανατολική και κεντρική Ευρώπη, ήταν αναπόφευκτο ότι η προσοχή εκείνων που ενδιαφέρονται να υπηρετήσουν τους διωκόμενους χριστιανούς θα στρεφόταν σε εκείνες τις περιοχές του κόσμου όπου η κακοποίηση των χριστιανών συνεχιζόταν ή παρουσίαζε αύξηση, όπως ακριβώς και στη Μέση Ανατολή, την Αφρική ή τη Νότια Ασία. Θα ήταν εύκολο για μας να ξεχάσουμε όλους αυτούς που θυσιάστηκαν κατά την διάρκεια του 20^ου αιώνα για χάρη του Χριστού.

Τον περασμένο Δεκέμβριο, Η Φωνή των Μαρτύρων ταξίδεψε σε δύο από τις χώρες (Λευκορωσία, Ουκρανία) όπου οι Χριστιανοί είχαν υποφέρει σε μεγάλο βαθμό στα χέρια του αθεϊστικού κομμουνισμού και διαπίστωσε ότι, ενώ η εκκλησία εξακολουθεί να υπάρχει υπηρετώντας τον Κύριό της, οι χριστιανοί εκεί συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν προκλήσεις από την παρατεταμένη κληρονομιά του κομμουνισμού που αξίζουν την υποστήριξή και τις προσευχές μας.

Ουκρανία: η ταλαιπωρία συνεχίζεται

Ο 20^ος αιώνας ήταν ένας μακρύς και επίπονος αγώνας του λαού της Ουκρανίας, ειδικά εκείνων που αρνήθηκαν να υποταχτούν στο καταπιεστικό σοβιετικό καθεστώς. Αυτό ίσχυε ιδιαίτερα για τις χριστιανικές ομολογίες, όπως η Ουκρανική Ελληνική Καθολική Εκκλησία που αντιστάθηκε στις προσπάθειες των κομμουνιστών να ασκήσουν έλεγχο στις πεποιθήσεις και τις δραστηριότητές τους (Σχ. ΚΟ: Η Ουκρανική Ελληνική Καθολική Εκκλησία, αγγλ. ‘Ukrainian Greek Catholic Church’ ή UGCC, που αποτελεί το ¼ του πληθυσμού της χώρας, είναι εκκλησία που έχει πλήρη κοινωνία με τον Πάπα – δηλ. οι λεγόμενοι ‘Ουνίτες’. Λέγοντας ‘Ουνία’, εννοούμε ένα θρησκευτικοπολιτικό σχήμα, που επινοήθηκε από τον Παπισμό για τον εκδυτικισμό της μη λατινικής Ανατολής, την πνευματικοπολιτική δηλαδή υποταγή της στην εξουσία του Πάπα. Οι ουνίτες μπορούν να διατηρούν τα λατρευτικά και λοιπά έθιμά τους δίνοντας, έτσι εξωτερικά την εντύπωση της συνέχειας και παραμονής στο εθνικό πλαίσιό τους).

Ενώ υπήρξε έντονος διωγμός των Χριστιανών και πριν από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο στην υπόλοιπη Σοβιετική Ένωση, η δυτική Ουκρανία ήταν τμήμα της Πολωνίας. Το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού ανήκαν στην UGCC, δόγμα με λειτουργία, θεολογία και πρακτική της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, αλλά με πίστη στη Ρώμη. Όταν η Σοβιετική Ένωση κατέλαβε την δυτική Ουκρανία το 1945, ο Στάλιν ενήργησε γρήγορα για να καταστρέψει την ουκρανική Ελληνική Καθολική Εκκλησία. Στις 11 Απριλίου 1945, ο Μητροπολίτης Josyf Slipiy και η υπόλοιπη ιεραρχία συνελήφθηκε. Οι περισσότεροι από τους επισκόπους στη συνέχεια πέθαναν στην αιχμαλωσία. Ο Μητροπολίτης Slipiy πέρασε δεκαοχτώ χρόνια σε σταλινικές φυλακές, στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας και εξορίας στη Σιβηρία.

Οι σοβιετικές αρχές συγκάλεσαν τότε μία σύναξη 216 ιερέων με την απειλή των όπλων. Στις 9 με 10 Μαρτίου του 1946, η λεγόμενη «Σύνοδος του Lviv» πραγματοποιήθηκε στο καθεδρικό ναό του Αγίου Γεωργίου (η πνευματική καρδιά της δυτικής Ουκρανίας) όπου η Ουκρανική Ελληνική Καθολική Εκκλησία δια της βίας "επανήλθε" στη Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία.

Μεταξύ 1946 και 1989, η Ουκρανική Ελληνική Καθολική Εκκλησία έγινε το μεγαλύτερο απαγορευμένο χριστιανικό δόγμα στον κόσμο. Εκτιμάται από μια πηγή ότι στην προσπάθειά της να εκκαθαρίσει την εκκλησία, η σοβιετική κυβέρνηση κατέστρεψε 2.772 ενορίες, 4.119 εκκλησίες και παρεκκλήσια, 142 Μοναστήρια, και μαρτύρησαν οκτώ επίσκοποι, 2.628 ιερείς, 164 μοναχοί, 773 μοναχές και σκοτώθηκαν τέσσερα εκατομμύρια λαϊκοί.

(Φωτ: Υπάρχει μια σειρά από φωτογραφίες με υπολείμματα σκελετών. Προσέξτε την τρύπα στο πάνω μέρος του κρανίου ενός από τα θύματα του κομμουνιστικού καθεστώτος)

Ενώ τώρα η Ουκρανία διαθέτει τη θρησκευτική ελευθερία, αυτοί που δεν λύγισαν για την πίστη τους δεν μπορούν να ξεχαστούν. Τα σκελετικά υπολείμματα που βρέθηκαν πρόσφατα στο υπόγειο μιας εκκλησίας στο Lviv από τους εργάτες κατασκευής, αφηγούνται μια ιστορία εκτελέσεων και θανάτου. Αφού έχουν προσεκτικά συγκεντρωθεί, σύντομα θα δοθούν να ταφούν σε κανονική εκκλησία, αλλά είναι οι μάρτυρες του τρόμου του σοβιετικού καθεστώτος. Κανείς δεν γνωρίζει ακριβώς ποια ήταν αυτά τα θύματα της τυραννίας. Εκείνοι που τους σκότωσαν προφανώς ήθελαν να διαγραφεί κάθε ανάμνησή τους, αλλά ο Θεός ξέρει τα ονόματά τους (Αποκάλυψις 3:5).

Χριστιανοί όλων των δογμάτων υπέστησαν φοβερές διώξεις από τους κομμουνιστές κατά τη διάρκεια των εβδομήντα χρόνων της σοβιετικής κυριαρχίας στην Ουκρανία. Εκκλησίες καταστράφηκαν, πυρπολήθηκαν, και βεβηλώθηκαν. Ιερείς και πιστοί, Ορθόδοξοι, Καθολικοί, Βαπτιστές, Πεντηκοστιανοί και άλλοι πυροβολήθηκαν, συνελήφθησαν και απελάθηκαν στα γκουλάγκ της Σιβηρίας. Εκκλησιαστικές κοινότητες διώχτηκαν, περιορίστηκαν σε υπόγειες δραστηριότητες ή εντελώς καταστράφηκαν. Πολλοί πέθαναν στην εξορία. Παρά την απειλή της φυλάκισης και των χρηματικών προστίμων, επίσκοποι συνέχισαν να χειροτονούν νέους ιερείς και πάστορες που υπηρέτησαν πιστά τις υπόγειες κοινότητες. Σε ορισμένες περιπτώσεις, κυριολεκτικά λάτρευαν τον Θεό στις κατακόμβες κάτω από τη γη! Ακόμη και οι δραστηριότητες της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας (η οποία λειτουργούσε ως κρατική εκκλησία), ήταν περιορισμένες και ταλαιπωρήθηκε από τη διείσδυση των σοβιετικών οργάνων ασφαλείας.

(Φωτ.: Οι σοβιετικές συνθήκες κράτησης στις φυλακές ήταν τόσο φοβερές και η επιθυμία να λατρεύσουν τον Θεό ήταν τόσο μεγάλη, που οι πιστοί συχνά έκαναν μεγάλες προσπάθειες για να εκφράσουν την αφοσίωσή τους Αυτό το ροζάριο δημιουργήθηκε από μία Ουκρανή Καθολική κρατούμενη από το μόνο πράγμα που είχε στην διάθεσή της – το ψωμί)

Εβδομήντα έξι ετών, η Μαρία Yovdick εξακολουθεί να αντιμετωπίζει δυσκολίες στο να μιλάει για τα γεγονότα που άλλαξαν για πάντα τη ζωή της πάνω από μισό αιώνα πριν. Πρώτα ο πατέρας της δολοφονήθηκε επειδή αρνήθηκε να συνεργαστεί με τους κομμουνιστές και έφερε την ταμπέλα ‘προδότης’. Στη συνέχεια, το 1946, όταν η Μαρία ήταν μόλις 16 χρονών, έγινε μάρτυρας της εκτέλεσης της μητέρας και του αδελφού της.

"Ο αδελφός και η μητέρα μου εκτελέστηκαν στην αυλή του σπιτιού μας. Τότε είχα κρυφτεί από την κυβέρνηση, επειδή έψαχναν να με συλλάβουν. Με συνέλαβαν πολλές φορές. Κακοποιήθηκα και βασανίστηκα στη φυλακή. Το δάχτυλο μου έσπασαν κατά τη διάρκεια των βασανιστηρίων. Έβαζαν βελόνες στα δάχτυλά μου για να με βασανίσουν. Με βασάνισαν και με καυτό μέταλλο. Η πλάτη μου ήταν σχεδόν σπασμένη. Έχασα σχεδόν τις αισθήσεις μου, αλλά άκουσα τον πράκτορα της KGB, που με βασάνιζε να λέει, "Κοίτα την, είναι τόσο νέα και τόσο γενναία".

Τα βασανιστήρια συνεχίζονταν, αλλά η Μαρία αρνήθηκε να αποκηρύξει την πίστη της ή να προδώσει κάποιον από την εκκλησία της. Κάποια στιγμή, αναγκάστηκε να περάσει δέκα χρόνια κρυμμένη από τις αρχές. Τελικά επέστρεψε στο σπίτι της και εργάστηκε στην υπόγεια εκκλησία. Μετέτρεψε ένα μικροσκοπικό δωμάτιο του διαμερίσματός της σε παρεκκλήσι όπου περισσότεροι από 100 άνθρωποι συγκεντρώνονταν για να προσευχηθούν.

«Μόνο εξαιτίας της πίστης μου στον Θεό, της βοήθειάς Του και των προσευχών μου είχα τη δυνατότητα να επιβιώσω όλα αυτά τα χρόνια», μας είπε η Μαρία. "Προσπάθησα να βρω δουλειά και να βγάλω κάποια χρήματα. Αλλά καταλαβαίνω ότι τα πάντα είναι από το Θεό και ότι νίκησα γιατί είμαι ακόμα ζωντανή".

Εβδομήντα χρονών ο Ιγκόρ Stadnyk λέει ότι η ζωή του, καθώς και των δύο αδελφών του που μοιράζονται ένα μικρό διαμέρισμα στη δυτική Ουκρανία, έχει καταστραφεί από τον κομμουνισμό. Κατά τη διάρκεια του καθεστώτος τρομοκρατίας του Στάλιν του, ο Igor και η οικογένειά του, συμπεριλαμβανομένων των γονέων του, στάλθηκαν στη Σιβηρία λόγω της άρνησής τους να εγκαταλείψουν την ουκρανική ελληνική Καθολική Εκκλησία, και στη συνέχεια να ενταχθούν στην ελεγχόμενη από την κυβέρνηση Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία και να στηρίξει πλήρως τις κομμουνιστικές αρχές. Ακόμα κι αν Ιγκόρ κατάφερε να ξεφύγει από το τρένο με προορισμό τη Σιβηρία, ζούσε με τον συνεχή φόβο και πήγε να κρυφτεί.

Ο καιρός πέρασε και έφερε μία αίσθηση αλλαγής στο πολιτικό κλίμα, και ο Igor ήταν τελικά σε θέση να εγκαταλείψει την κατάσταση της παρανομίας που ζούσε. Υπέβαλε αίτηση και έγινε δεκτός στο πανεπιστήμιο. Αλλά τα προβλήματά του δεν τέλειωσαν. Σύντομα τον πλησίασαν από την KGB, την σοβιετική μυστική αστυνομία, και προσπάθησαν να τον προσλάβουν για να κατασκοπεύει την υπόγεια εκκλησία. Όταν ο Igor αρνήθηκε, τον πήγαν πιο πέρα και τον ξυλοφόρτωσαν. Τον πλησίασαν και δεύτερη φορά. Και πάλι αρνήθηκε. Αυτή τη φορά τον κτύπησαν ακόμα πιο σοβαρά.

"Ένας αξιωματικός της KGB, ήρθε για να με πάρει, και είπε, «κ. Stadnyk, έλα μαζί μου και θα φέρε τα βιβλία σου. " Ήμουν στο γραφείο της KGB. Μου είπαν να συνεργαστούμε μαζί τους. Αρνήθηκα. Με κτύπησε σοβαρά, και μου είπε ότι θα αποβληθώ από το πανεπιστήμιο. Τους είπα ότι είχα δέκα δάκτυλα. Δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα για μένα . Θα χρησιμοποιήσω τα δάχτυλά μου για να βρω φαγητό να φάω. Με κτύπησαν και πάλι, και την επόμενη μέρα με απέβαλλαν από το Πανεπιστήμιο. Ποτέ δεν έγιναν φοιτητής ξανά. "

Αυτό είχε αποτέλεσμα να γίνει δυσκολότερο για τον Ιγκόρ να βρει δουλειά. Το 1974, το διαμέρισμά του κατασχέθηκε, και έτσι τόσο ο ίδιος όσο και οι γονείς του και οι αδελφές του που μετακόμισαν σε ένα μικρό διαμέρισμα δύο δωματίων όπου ακόμα μένει με τις δύο ηλικιωμένες αδελφές του. Ο Igor δεν παντρεύτηκε ποτέ και όλη του τη ζωή υπήρξε ένας αγώνας. Αλλά λέει ότι είναι ευγνώμων στο Θεό που τον βοήθησε να παραμείνει δυνατός στην πίστη στον Χριστό.

"Είμαι πολύ χαρούμενος που έζησα μια τέτοια ζωή, γιατί μπορώ τώρα να πω ότι δεν πρόδωσα κανέναν, και κανείς δεν υπέφερε εξαιτίας μου. Κανείς δεν ήταν σε ένα κελί στην φυλακή εξαιτίας μου. Δεν ήμουν προδότης. Εξακολουθώ να έχω δύναμη να περπατώ όρθιος σε αυτή τη γη"΄.

Η Μαρία και Ιγκόρ είναι δύο από τους δεκατέσσερις συνταξιούχους τους οποίους Η Φωνή των Μαρτύρων έχει βοηθήσει στην Ουκρανία για το τελευταίο έτος. Ένας από τους πέντε σκοπούς της αποστολής μας είναι να βοηθήσουμε τους Χριστιανούς που έχουν διωχθεί για την πίστη τους να ξαναφτιάξουν τις ζωές τους μετά το τέλος των διωγμών.

Καθώς φεύγαμε διαμέρισμα της Μαρίας, εξέφρασε την ευγνωμοσύνη της για την Φωνή των Μαρτύρων. «Είμαι τόσο ευγνώμων για τους ανθρώπους από τον Καναδά για αυτή τη βοήθεια. Χωρίς αυτή τη βοήθεια, δεν θα ήμουν σε θέση να αγοράσω φάρμακα. Χωρίς αυτή τη βοήθεια, δεν θα ήμουν σε θέση να αγοράσω παπούτσια» είπε.. Ο Igor εξέφρασε το ίδιο συναίσθημα. "Έχω μια μικρή σύνταξη. Δεν είναι αρκετά για να αγοράσω φάρμακα, επειδή έχω την καρδιά μου και το πόδι μου. Είμαι ευγνώμων που οι Καναδοί δεν έχουν ξεχάσει τέτοιους απλούς ανθρώπους όπως εμάς".

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ

ομαδα ΔΙΑΣ {{ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ ΛΕΒΕΝΤΕΣ !!!}}

Συγκέντρωση συμπαράστασης από τους Ανένταχτους Πατριώτες έξω από το Γενικό Νοσ. Νίκαιας

Έξω από το Γενικό Νοσοκομείο Νίκαιας συγκεντρώθηκαν λίγο πριν τα μεσάνυχτα 50 περίπου άτομα «ανένταχτοι πατριώτες», και κρατώντας ελληνικές σημαίες εξέφρασαν την συμπαράστασή τους στους οικείους των αποθανόντων αστυνομικών, οι οποίοι έχασαν τη ζωή τους κατά τη διάρκεια καταδίωξης στην περιοχή του Ρέντη.

Η ομάδα των Ανένταχτων Πατριωτών είχε βρεθεί πιο πριν έξω από τον σταθμό του ΣΚΑΙ, προκειμένου να διαμαρτυρηθεί  για την εκπομπή «1821».

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΔΙΚΟ ΧΑΜΟ ΤΩΝ 2 ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ

ΠΕΜΠΤΗ 3 ΜΑΡΤΙΟΥ και ΩΡΑ 22:00 ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΣΤΗ ΠΛΑΤΕΙΑ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ

ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ ΟΛΑ ΤΑ ΜΠΛΟΓΚ..

Προσπάθεια να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα για τα κράνη της ΕΦ-Επικίνδυνα και ληγμένα τα Κέβλαρ

Η μαγική μπογιά του ΥΠΑΜ που παρατείνει τη ωφέλιμη ζωή για τα κράνη Κέβλαρ

Με ανακοίνωση του το Υπουργείο Άμυνας αποπειράθηκε –ανεπιτυχώς- να διαψεύσει το αποκαλυπτικό δημοσίευμα της ΜΑΧΗΣ, ότι η ωφέλιμη ζωή για τα κράνη τύπου ΚΕΒΛΑΡ που χρησιμοποιεί η Εθνική Φρουρά, έχει λήξει και ότι αυτά είναι πλέον επικίνδυνα και δεν παρέχουν ασφάλεια στους στρατιώτες μας.

Η διάψευση

Το Υπουργείο Άμυνας προέβη σε διάψευση, παρά το γεγονός ότι «Η ΜΑΧΗ» δημοσίευσε και αναδημοσιεύει απόσπασμα από σχετικά έγγραφα και διεθνή βιβλιογραφία τα οποία αναφέρουν ξεκάθαρα ότι η διάρκεια ζωής κράνους τύπου ΚΕΒΛΑΡ, είναι πέντε χρόνια στην καλύτερη περίπτωση, εκτός και αν αυτό χρησιμοποιείται σε θερμά ή υγρά κλίματα, οπότε η διάρκεια ζωής μειώνεται στα δύο μόλις χρόνια.

Το εγχειρίδιο της κατασκευάστριας εταιρείας

Το Υπουργείο, βασιζόμενο σε εγχειρίδιο της κατασκευάστριας εταιρείας που δίδει εγγύηση 10 ετών στην βαλλιστική ποιότητα των προϊόντων της, νοουμένου ότι αυτά χρησιμοποιούνται ή φυλάσσονται σύμφωνα με τις οδηγίες χρήσης του κατασκευαστή (το εγχειρίδιο μπορεί να εξασφαλιστεί και από το διαδίκτυο), επιμένει ότι τα κράνη της Εθνικής Φρουράς είναι ασφαλή, αδιαφορώντας πλήρως και για τις φωτογραφίες που αποκάλυψε «Η ΜΑΧΗ», από κράνη τα οποία είναι χρεωμένα σε στρατιώτες της Εθνικής Φρουράς και είναι εμφανώς καταπονημένα και κατεστραμμένα, σε βαθμό που δεν χρειάζονται ειδικές γνώσεις για να αντιληφθεί κάποιος ότι αυτά πρέπει να αντικατασταθούν άμεσα και χωρίς περαιτέρω χρονοτριβή.

Παρήλθε και η δεκατία…

Ακόμα κι αν οι ισχυρισμοί του Υπουργείου Άμυνας ότι η δεκαετής εγγύηση που παρέχεται από την κατασκευάστρια εταιρεία προϋποθέτει και/ή εξυπακούει ότι τα κράνη της Εθνικής Φρουράς παρέχουν την απαραίτητη ασφάλεια στους εθνοφρουρούς μας, «Η ΜΑΧΗ» αποκαλύπτει πως η συντριπτική πλειοψηφία από τα κράνη τύπου ΚΕΒΛΑΡ που χρησιμοποιούνται σήμερα από την Εθνική Φρουρά, έχουν ηλικία πέραν της δεκαετίας. Αποδείξη η φωτογραφία που δημοσιεύει σήμερα «Η ΜΑΧΗ» όπου αναγράφεται ως ημερομηνία κατασκευής ο Μάρτιος του 2000.

Καμία ασφάλεια

Ως εκ τούτων, «Η ΜΑΧΗ» επιμένει στη θέση της ότι η ωφέλιμη ζωή για τα κράνη έχει λήξει, ότι αυτά είναι επικίνδυνα για τους χρήστες τους και ότι με την παράλειψη των αρμοδίων να τα αντικαταστήσουν, αυτοί εγκληματούν σε βάρος των ανυποψίαστων φαντάρων της Εθνικής Φρουράς, η σωματική ακεραιότητα των οποίων κινδυνεύει άμεσα, αφού τα κράνη ουδεμία πλέον προστασία τους προσφέρουν.

Η μαγική μπογιά του ΥΠΑΜ

Στην προσπάθεια του να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα, το ΥΠΑΜ κάνει λόγο στην ανακοίνωση του και για την «ειδική» μπογιά που χρησιμοποιείται για επέκταση του ορίου ζωής των κρανών.

Βεβαίως, καμία «ειδική» μπογιά δεν μπορεί να επεκτείνει το όριο ζωής του υλικού, αφού το ίδιο το εγχειρίδιο το οποίο επικαλείται το υπουργείο Άμυνας αναφέρει ότι τα κράνη αυτά δεν υπόκεινται σε συντήρηση.

Στο μεταξύ «Η ΜΑΧΗ» αποκαλύπτει σήμερα, ότι μετά το δημοσίευμα της περασμένης Κυριακής, μπογιατίστηκαν με τη «μαγική μπογιά» του Υπουργείου Άμυνας που επεκτείνει το όριο ζωής τους, όλα σχεδόν τα κράνη που παρουσίαζαν εμφανή σημάδια καταστροφής και έτσι τώρα, υπουργείο και επιτελείς μπορούν να κοιμούνται ήσυχα ότι τα κράνη που δίνουν στα παιδιά που υπηρετούν τη θητεία τους στην Εθνική Φρουρά, τους παρέχουν κάθε αναγκαία ασφάλεια.

Προφανώς, το Υπουργείο Άμυνας γνωρίζει κάτι περισσότερο από τα εργοστάσια και τους κατασκευαστές κρανών ΚΕΒΛΑΡ και τα έχει μετατρέψει σε «ΚΕΒΛΑΡ εσαεί αύθαρτα».

Διαψεύδει η Εθνική Φρουρά ότι έληξαν τα ΚΕΒΛΑΡ

Κι όμως έχουν λήξει…

Ε.ΛΑ.Μ.

Συμμαχία γιά τήν διάσωσι τοῦ βωμοῦ τῶν Δώδεκα Θεῶν.

Τὴν Κυριακή 13 Μαρτίου, στὶς 11:00 τὸ πρωΐ, Ἕλληνες συγκεντρώνονται στὴν Ἀρχαία Ἀγορα μὲ ἕνα ἱερό αἴτημα! Τὴν διάσωσι τοῦ βωμοῦ τῶν Δώδεκα Θεῶν!
Εἶναι ἕνα κατάλοιπο ἀπό τὶς τόσες καταστροφὲς ποὺ βίωσε, ὅμως εἶναι ἕνα ἱερό κατάλοιπο. Μάρτυρας τῶν πληγῶν ποὺ πέρασε ὁ τόπος μας καὶ οἱ Ἕλληνες!
Ἄθρωποι ἀπό ὅλον τὸν πλανήτη ἐνώνουν τὶς φωνές τους μὲ στόχο τὴν ἀποτροπή τοῦ νέου ἐγκλήματος ποὺ ἑτοιμάζεται νὰ κάνῃ ὁ ΗΣΑΠ. Τὴν παράχωσι τοῦ βωμοῦ!
Βοήθησε και εσύ να σωθεί ο Ιερός Βωμός των 12 Θεών
Συγκέντρωση υπογραφών για την διάσωση του Βωμού των Δώδεκα Θεών

http://www.thepetitionsite.com/201/he...

Help Save the Sacred Altar of the 12 Gods Athens.
Sunday 13th March 2011 - 11:00 p.m. Ancient Agora of Athens.

Βοηθήστε όλοι να σώσουμε τον Ιερό Βωμό των Δώδεκα Θεών, δεν πρέπει να λείψει κανείς.

Επιχειρησιακά λάθη καταγγέλλουν οι αστυνομικοί για το μακελειό στον Κηφισό

Επιχειρησιακά λάθη στην καταδίωξη των τριών κακοποιών η οποία είχε ως αποτέλεσμα το μακελειό στον Κηφισό καταγγέλλουν οι αστυνομικοί υπάλληλοι Αττικής, που την Τετάρτη προχώρησαν σε ημίωρη αποχή από τα καθήκοντά τους, ενώ πραγματοποίησαν και συγκέντρωση έξω από τη ΓΑΔΑ.
«Μιλάμε για τεράστια απόσταση από το Μενίδι στου Ρέντη, κατά την οποία δεν υπήρξε καμία ενίσχυση των τεσσάρων αστυνομικών από άλλες δυνάμεις, τα περιπολικά ήταν ακινητοποιημένα» κατήγγειλε στον Βήμα 99,5 πρόεδρος Ομοσπονδίας Αστυνομικών Υπαλλήλων Αττικής Σπήλιος Κρικέτος.
Επίσης, ο αντιπρόεδρος Αστυνομικών Υπαλλήλων Αττικής Νίκος Καραδήμας κατήγγειλε, μιλώντας στον ραδιοφωνικό σταθμό Sentra 103,3 ότι την ώρα της δολοφονίας των δύο αστυνομικών 14 περιπολικά, αντί να είναι στο καθήκον της προστασίας του πολίτη και άρα διαθέσιμα και για το περιστατικό, ήταν επιφορτισμένα με το να φυλάσσουν οικίες παραγόντων ΠΑΕ και ποδοσφαιριστές αυτών.
«Εντάσσουν νεαρά, άπειρα παιδιά στην ομάδα ΔΙΑΣ, χωρίς τον απαραίτητο εξοπλισμό, χωρίς τα ειδικά κράνη και τα αλεξίσφαιρα. Έτσι, το συμβάν ήταν –δυστυχώς- αναπόφευκτο» υποστήριξε, σημειώνοντας πως ετοιμάζεται επίσημη καταγγελία, προκειμένου να ανατραπεί η κατάσταση, που επικρατεί με τη φύλαξη των ακίνητων στόχων.
Οι κηδείες των άτυχων αστυνομικών θα γίνουν την Πέμπτη.
Απάντηση της ΕΛ.ΑΣ.
Ανακοίνωση, απάντηση σε καταγγελίες συνδικαλιστών, σχετικά με την κινητοποίηση, που κατέληξε στη δραματική εξέλιξη του Ρέντη, εξέδωσε η Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αττικής.
Αμέσως μετά την ενημέρωση του Κέντρου Επιχειρήσεων της Διεύθυνσης Άμεσης Δράσης, για ληστεία στην περιοχή του Μενιδίου, κινητοποιήθηκε άμεσα ευρύς σχηματισμός αστυνομικών δυνάμεων, από ομάδες ΔΙΑΣ, περιπολικά Άμεσης Δράσης και Αστυνομικών Τμημάτων, περιπολικά Ασφαλείας και Τροχαίας.
Οι δυνάμεις κινούνταν και αναπτύσσονταν σύμφωνα με το στίγμα του καταδιωκόμενου οχήματος, το οποίο δινόταν από εποχούμενους σε μοτοσυκλετιστές αστυνομικούς, που ακολουθούνταν από υπηρεσιακά αυτοκίνητα.
Επισημαίνεται η ιδιαιτερότητα της χρονικής στιγμής, ο κυκλοφοριακός φόρτος, το γεωγραφικό περιβάλλον εξέλιξης της επιχείρησης, αναφορικά με τις δυνατότητες κίνησης και ευελιξίας των υπηρεσιακών αυτοκινήτων σε σχέση με τις δίκυκλες μοτοσυκλέτες.
Τα οχήματα της Ελληνικής Αστυνομίας, που συμμετείχαν, «ήταν σε καλή κατάσταση και αξιόμαχα».
antinews

Η απαξιωμένη αστυνομία μιας ανοχύρωτης χώρας

Ο Σον Κόννερυ, σε μια  σκηνή από τους «Αδιάφθορους», πάνω σε μια γέφυρα του Σικάγου, θαρρώ  πως λέει  ό,τι  «καθήκον του  αστυνομικού είναι να παραμένει ζωντανός και να γυρίζει  σπίτι του».
Χθες, δυο αστυνομικοί, στο άνθος της ηλικίας τους, εκτελέστηκαν εν ψυχρώ και μάλιστα εν ώρα υπηρεσίας,  από  στυγνούς εγκληματίες.
Για δυο-τρείς  μέρες, θα εκφράσουμε όλοι, τον αποτροπιασμό και την οδύνη μας. Θα συνειδητοποιήσουμε ότι  είναι παιδιά της διπλανής πόρτας. Που παίρνουν ένα χαμηλό μισθό  και παίζουν τη ζωή τους κορώνα γράμματα.
Πολύ  σύντομα  θα ξεχαστούν.  Ούτε διαδηλώσεις  διαμαρτυρίας θα  οργανωθούν  για χατίρι τους, ούτε σύμβολα αντίστασης θα γίνουν, ούτε τα ονόματά τους θα δοθούν σε δρόμους, ούτε συζητήσεις θα στηθούν στην τηλεόραση…
Θα μας απασχολήσουν, ως περιστατικά της επικαιρότητας, μέχρι που άλλα γεγονότα, πιο σημαντικά , θα έρθουν να πάρουν τη θέση τους.
Και θα ξεχαστούν…Είναι το μόνο βέβαιο.
Ζωντανή και αγιάτρευτη θα μείνει η πληγή και η απώλεια στους οικείους τους…
Ποιος θυμάται, έστω και έναν αστυνομικό, που έπεσε την ώρα του καθήκοντος;
Και στην  επόμενη  διαδήλωση, μόλις τους αντικρύσουμε, θα ακουστεί  το πιο αποκρουστικό σύνθημα της μεταπολίτευσης, «μπάτσοι, γουρούνια, δολοφόνοι».
Οι αστυνομικοί, δεκαετίες τώρα, είναι  οι εύκολοι στόχοι και τα εύκολα θύματα.  Οι βολικοί  αποδέκτες της οργής μας.
Θεωρείται  «μαγκιά» να τους προκαλείς και να τους βρίζεις.
Το έχουμε κάνει όλοι μας!
Θεωρούνται ξένα σώματα. Εχθροί της κοινωνίας και της δημοκρατίας. «μπάτσοι, γουρούνια, δολοφόνοι, φασίστες, όργανα καταστολής, στόκοι…» . Όλα αυτά μαζί και ακόμα περισσότερα.
Δεν τους έχουμε σε καμιά εκτίμηση.
Πουθενά αλλού  οι αστυνομικοί δεν είναι τόσο απαξιωμένοι στη συνείδηση της κοινής γνώμης, όσο εδώ στην Ελλάδα.
Πουθενά αλλού ο πολίτης δεν αυθαιρετεί,  με τέτοια αναίδεια, απέναντι σε εντεταλμένα όργανα του κράτους.
Το «ξέρεις ποιος είμαι εγώ ρε;» θεωρείται  μαγκιά και επίδειξη πνεύματος αντίστασης!
Και ο  ατυχής νεαρός, που μόλις βγήκε απ’ τη σχολή,  πρέπει να ξέρει τον κάθε μεγαλοσχήμονα που περνάει με κόκκινο ή παρκάρει αυθαίρετα. Τον κάθε  καβαλημένο,  που ισχυρίζεται ότι βρέθηκε μια ώρα στο Πολυτεχνείο και  παριστάνει τον επαγγελματία αντιστασιακό. Τον κάθε  κακομαθημένο γόνο   ή το χαμηλόβαθμο  στέλεχος, ακόμα και των εξωκοινοβουλευτικών κομμάτων!
Ο αστυνομικός πρέπει να στέκεται σούζα! Γιατί, έτσι και  τολμήσει να  δράσει, ξέρει τι τον περιμένει….
Και, όμως, πουθενά αλλού δεν τους χρησιμοποιούν τόσο βάναυσα και  δεν τους αναθέτουν  τόσο αλλότριες προς τα καθήκοντά τους δουλειές.
Από πού ν’ αρχίσω;
Ιδιωτικές εταιρείες, όπως οι ποδοσφαιρικές ομάδες, τους θέλουν για να επιτηρούν τους οργανωμένους οπαδούς τους.
Κάθε μεγαλο-επιχειρηματίας, κάθε  μεγαλο-δημοσιογράφος,  «γνωστός καλλιτέχνης» και νεοσσός της πολιτικής που ….σέβεται τον εαυτό του, έχει  αστυνομική προστασία.  Προσδίδει κύρος η φύλαξη! Και οι  αστυνομικοί καταντούν ….βοηθητικοί υπάλληλοι «γενικής χρήσεως», από τα ψώνια της λαϊκής, μέχρι τη συνοδεία των κυρίων στα πολυτελή καταστήματα.
Τους έχουμε να δουλεύουν σε άθλια κτίρια,  να συντάσσουν  αναφορές και μηνύσεις, να επιβεβαιώνουν το γνήσιο της υπογραφής, να εκδίδουν ταυτότητες και διαβατήρια, να επιδίδουν κλήσεις για τα δικαστήρια και από την άλλη τους  θέλουμε επί τόπου ακόμα και για ψύλλου πήδημα.
Και στο πρώτο ατόπημα, στην πρώτη γκάφα, εμείς οι ….αλάνθαστοι, το απολαμβάνουμε να τους γελοιοποιούμε!
Κάνουμε σήριαλ τα λάθη τους και υποβαθμίζουμε τα επιτεύγματά τους. «Το καθήκον τους έκαναν»,  σιγά μη τους δώσουμε και θάρρος!
Δεν είναι όλοι τους άγγελοι, όπως κανένας επαγγελματικός κλάδος δεν απαρτίζεται από αγγέλους.
Ένας κακός αστυνομικός είναι το ίδιο, με τον διαφθαρμένο εφοριακό, τον επίορκο δικαστικό, τον ασυνείδητο γιατρό, τον  ανέντιμο  υπάλληλο  που θέλει γρηγορόσημο για να κάνει  τη δουλειά του.
Όσους αστυνομικούς και να προσλάβουμε, όσο καλά και να τους εκπαιδεύσουμε, όσα μέσα και να τους παράσχουμε, αν η κοινωνία δεν συνειδητοποιήσει ότι  και αυτά τα παιδιά, είναι παιδιά μας, τίποτα δεν θα αλλάξει.
Θα θεωρούνται  «μπάτσοι, γουρούνια, δολοφόνοι…»
Θα εκτελούνται,  εν ψυχρώ,  στους δρόμους από οργανωμένους εγκληματίες.
Και η κοινωνία θα χύνει μερικά δάκρυα της στιγμής και θα τους ξεχνάει την επομένη….
Τα θερμά μου συλλυπητήρια στις οικογένειες των θυμάτων
Εύχομαι να είναι τα τελευταία θύματα, αλλά ξέρω ότι δεν θα είναι…..
Κώστας Ροδινός
.antinews

Καντάφι: Θα γίνει σφαγή αν εισβάλουν οι ΗΠΑ στη Λιβύη

Οι Λίβυοι θα πεθάνουν κατά χιλιάδες αν οι ΗΠΑ ή άλλες ξένες  δυνάμεις εισβάλουν στη Λιβύη, υπογράμμισε σήμερα ο λίβυος ηγέτης Μουάμαρ Καντάφι, σημειώνοντας ότι ο ίδιος προτίθεται να συζητήσει συνταγματικές και άλλες νομικές μεταρρυθμίσεις χωρίς να γίνει χρήση βίας.
“Θέλουν να γίνουμε σκλάβοι για άλλη μια φορά όπως ήμασταν σκλάβοι των Ιταλών”, δήλωσε ο Καντάφι, αναφερόμενος στην πρώην αποικιακή δύναμη της Λιβύης.
“Δεν θα το δεχθούμε ποτέ. Θα μπούμε σε έναν αιματηρό πόλεμο και οι Λίβυοι θα πεθάνουν κατά χιλιάδες αν εισβάλουν οι ΗΠΑ ή το ΝΑΤΟ”, σημείωσε, ενώ αναφερόμενος στην Αλ Κάιντα υπογράμμισε: “Προτίθεμαι να μιλήσω με οποιονδήποτε από αυτούς, έναν από τους ‘εμίρηδές’ τους, οποιονδήποτε διορίσει εαυτόν (ως εμίρη), ο οποίος θα έρθει να συζητήσει μαζί μου, αλλά αυτοί δεν συζητούν (…) δεν έχουν καν αιτήματα”.
Ο λίβυος ηγέτης κατηγόρησε επίσης τα δορυφορικά τηλεοπτικά δίκτυα ότι δεν έχουν δείξει τις “τεράστιες διαδηλώσεις” που έχουν γίνει για να τον υποστηρίξουν.
“Άνδρες, γυναίκες και παιδιά και ηλικιωμένοι διαδήλωσαν σε άνευ προηγουμένου συγκεντρώσεις (για να με υποστηρίξουν), αλλά τα αραβικά δορυφορικά δίκτυα δεν τις μετέδωσαν”, είπε και κάλεσε τον ΟΗΕ να στείλει μια επιτροπή έρευνας στη Λιβύη.
“Καλούμε τον κόσμο και τον ΟΗΕ να στείλουν μια επιτροπή έρευνας στη Λιβύη για να διαλευκάνει τις συνθήκες υπό τις οποίες έχασαν τη ζωή τους άμαχοι και αστυνομικοί”, σημείωσε και προσέθεσε: “Δεν υπάρχουν πολιτικοί κρατούμενοι στη Λιβύη”.
“Η πλειοψηφία αυτών που σκοτώθηκαν σκοτώθηκε από τρομοκράτες, οι οποίοι επιτέθηκαν σε στρατιωτικά κέντρα”, επανέλαβε, επιρρίπτοντας εκ νέου την ευθύνη στην Αλ Κάιντα και προσέθεσε: “Θα πολεμήσουμε μέχρι να πέσει και ο τελευταίος άνδρας και η τελευταία γυναίκα”.
Ο λίβυος ηγέτης σημείωσε εξάλλου ότι τα κοιτάσματα πετρελαίου στη χώρα του είναι ασφαλή, αλλά ότι η παραγωγή πετρελαίου της χώρας βρίσκεται “στο χαμηλότερο επίπεδο” και ότι οι ξένες εταιρείες ανησυχούν λόγω των κακοποιών.
“Τα κοιτάσματα πετρελαίου είναι ασφαλή (…) αλλά οι εταιρείες φοβούνται”, είπε, εξηγώντας ότι αυτό που φοβούνται είναι οι “ένοπλοι κακοποιοί”.
Ο συνταγματάρχης Καντάφι δεσμεύτηκε εξάλλου να χορηγήσει αμνηστία “σε όλους όσοι παραδώσουν τα όπλα τους και επιστρέψουν στα σπίτια τους” και υπογράμμισε ότι ο ίδιος δεν θα φύγει ποτέ από τη Λιβύη.
“Δεν θα εγκαταλείψω ποτέ τη Λιβύη”, είπε και προειδοποίησε ότι δεν θα αποδεχθεί ποτέ οι εξεγερμένοι να συνεχίσουν να ελέγχουν πόλεις της χώρας.
Εξάλλου και ο πρώην επικεφαλής του πρωτοκόλλου του Καντάφι, Νούρι ελ Μισμάρι, ο οποίος έχει ζητήσει πολιτικό άσυλο στη Γαλλία, δήλωσε σήμερα από το Παρίσι ότι ο λίβυος ηγέτης “θα πολεμήσει μέχρι τέλους”.
Ο Καντάφι “βρίσκεται στην Τρίπολη, όπου αλλάζει συνέχεια τόπο κατοικίας”, αλλά “δεν θα φύγει στο εξωτερικό, θα πολεμήσει μέχρι τέλους”, δήλωσε ο Μισμάρι.
Ο κύκλος των πιστών του Καντάφι “έχει περιοριστεί” από τότε που άρχισε η εξέγερση εναντίον του, σημείωσε ο ίδιος, προσθέτοντας ότι “του απομένει ακόμη μια ομάδα η οποία δεν έχει άλλη επιλογή από το να αγωνιστεί στο πλευρό του” καθώς τα μέλη της “έχουν διαπράξει εγκλήματα”.
Το γεγονός ότι ο Καντάφι κάλεσε μισθοφόρους οφείλεται στο ότι “δεν είχε ποτέ εμπιστοσύνη στο στρατό”, εξήγησε εξάλλου ο Μισμάρι, αρνούμενος να αποκαλύψει τις χώρες προέλευσης των μισθοφόρων αυτών, καθώς αυτό “αποτελεί ένα ευαίσθητο θέμα”.
Ο Μισμάρι δήλωσε επίσης ότι τάσσεται εναντίον μιας στρατιωτικής επέμβασης του ΝΑΤΟ στη Λιβύη, αλλά ζήτησε την καταστροφή των διαδρόμων προσγείωσης και απογείωσης “προκειμένου να εμποδιστεί η αεροπορία του Καντάφι να βομβαρδίζει” αντικαθεστωτικούς.
“Δεν θέλουμε ξένους στρατιώτες. Δεν θέλουμε να απελευθερώσουν τη χώρα μας οι ξένες δυνάμεις”, σημείωσε, υπογραμμίζοντας ότι οι Λίβυοι έχουν ριζωμένη στη μνήμη τους “την ιρακινή εμπειρία”, όπου οι αμερικανικές αεροπορικές επιδρομές προκάλεσαν θύματα μεταξύ των αμάχων.
Σε ερώτηση που του έγινε για την πόλη Μπρέγκα, στην ανατολική Λιβύη, ο Μισμάρι εξέφρασε φόβους για “πολλά θύματα” στην πόλη αυτή, όπου αντεπιτέθηκαν οι δυνάμεις του λιβυκού καθεστώτος προτού ξαναπάρουν τον έλεγχό της οι αντικαθεστωτικοί.
ΑΠΕ-ΜΠΕ, Γαλλ.Πρακτ, Reuters

Τι να κάνουμε …

Σε προηγούμενη ανάρτηση επιχείρησα να περιγράψω τις βασικές αναπηρίες του ελληνικού πολιτικού συστήματος, όπως έχουν έλθει τώρα στην επιφάνεια, οδηγώντας σε μια γενικευμένη συστημική κρίση, η οποία παράγει μόνον αδιέξοδα. Ή έτσι φαίνεται, τουλάχιστον…
Έθεσα και το ερώτημα που απασχολεί σήμερα όλους (φοβίζει πολλούς, αλλά ανησυχεί ακόμα περισσότερους): τι θα γίνει σε περίπτωση γενικευμένης κοινωνικής έκρηξης;
Όπου το καθεστώς το οποίο περνάει κρίση έχει «εφεδρείες» («θεσμικά αντίβαρα» αν είναι δημοκρατία, «εξωθεσμικά κέντρα» ή «ρυθμιστικούς παράγοντες»), εκεί οι λαϊκές κινητοποιήσεις μπορούν να παίξουν τον καταλυτικό ρόλο μιας ανατροπής χωρίς να διαλυθεί η χώρα.
Όπου, αντίθετα, δεν υπάρχουν τέτοιες εφεδρείες, τότε:
– είτε η Εξέγερση γίνεται Επανάσταση (όταν έχει ηγεσία, οργάνωση και σκοπόπου συναρπάζει το λαό και δημιουργεί ηγεμονία),
– είτε η Εξέγερση διαλύει την κοινωνία.
* Παράδειγμα πρώτο: η Αίγυπτος πρόσφατα! Εδώ υπήρχε ο στρατός, ως βασική εφεδρεία του καθεστώτος. Με το που κλιμακώθηκε η εξέγερση της Πλατείας Ταχρήρ, ο στρατός ανέλαβε να διώξει τον Μουμπάρακ και να κάνει τους απαραίτητους πολιτικούς και συνταγματικούς «συμβιβασμούς»: ώστε και οι δυνάμεις που πρωτοστάτησαν στην εξέγερση να βγουν κερδισμένες και η κοινωνική συνοχή να διασωθεί.
Το που θα καταλήξει δεν το ξέρουμε. Αλλά το breaktrough – η ρήξη με το παλαιό καθεστώς έγινε – ο Μουμπάρακ έφυγε και οι πραιτωριανοί του απομακρύνθηκαν…
* Παράδειγμα δεύτερο: η Λιβύη τώρα. Εδώ δεν υπήρχε εφεδρεία. Ο στρατός ήταν αποκλειστικά η φρουρά των πραιτωριανών (έμπιστοι του Καντάφι ή μισθοφόροι του). Κι αφού δεν υπήρχε καθεστωτική εφεδρεία, η κοινωνία διαλύθηκε, προκλήθηκε μεγάλη αιματοχυσία και απειλείται ακόμα μεγαλύτερη, καθώς οι φυλές που αποτελούν τη χώρα βρίσκονται πολύ κοντά σε γενικευμένο εμφύλιο «πάντων κατά πάντων».
Εδώ η λαϊκή Εξέγερση, χωρίς εφεδρεία από την πλευρά του καθεστώτος και χωρίς ηγέτη, οργάνωση και Σχέδιο στην πλευρά της Εξέγερσης, γίνεται εκφυλιστική - και πολύαιματηρή – διαδικασία διάλυσης.
* Παράδειγμα τρίτο: Η Ιρανική Επανάσταση του 1979: Εδώ ο Σάχης «έκαψε» όλες τις εφεδρείες του, τελικά και τους ίδιους τους αντιφρονούντες του,  - όπως ο Σαπούρ Μπαχτιάρ, τελευταίος Πρωθυπουργός του και εκ των ηγετών της αντί-Σαχικής αντίστασης από τη δεκαετία του ’50 – με αποτέλεσμα να κερδίσει η Επανάσταση των Μουλάδων.
Εδώ η εξέγερση έγινε Επανάσταση που πέτυχε, γιατί είχε ηγέτη (το Χομέϊνι), είχε οργάνωση και σκοπό-όραμα: την θεοκρατία του Σιιτικού Ισλάμ.
Στην Ελλάδα προσπάθησα να δείξω ότι δεν έχει το σύστημα πια «ενεργές εφεδρείες»: ούτε θεσμικές (αντίβαρα κλπ.), ούτε έξω-θεσμικές, ούτε ρυθμιστικές…
Ό,τι έχει απομείνει είναι κάποια ΜΜΕ που περιορίζονται σε ρόλο προπαγανδιστικής οπισθοφυλακής, προκαλώντας αντιδράσεις με την αδιαντροπιά τους, αλλά και χλευασμό με τη σύγχυση στην οποία έχουν περιέλθει.
Δεν έχουμε ούτε προϋποθέσεις οι λαϊκές αντιδράσεις να οδηγήσουν σε Επανάσταση. Γιατί δεν υπάρχει Φορέας-Ηγέτης-Οργάνωση-Σκοπός.
Άρα υπάρχει ο κίνδυνος οι κινητοποιήσεις να οδηγήσουν σε εξέγερση, που θα οδηγήσει σε διαλυτικά φαινόμενα αποσύνθεσης του κοινωνικού ιστού με επιπτώσεις και στα εθνικά μέτωπα (εξωτερικά και εσωτερικά – γιατί έχουμε πλέον και αυτά τα τελευταία)…
Τι μπορεί να γίνει, λοιπόν;
Σίγουρα θα υπάρξουν λαϊκές κινητοποιήσεις. Αυθόρμητες, ή λιγότερο αυθόρμητες. Και κατά κανόνα ακαθοδήγητες.
Το ερώτημα: Αυτές μπορούν να γίνουν «καταλύτης» διεργασιών, ώστε να παραχθεί λύση, εκεί που σήμερα υπάρχουν μόνον αδιέξοδα;
Αυτό θα ήταν η μόνη Ελπίδα.
Είναι εφικτό όμως;

Ίσως, αν υπάρξει – ή αναδειχθεί -  ηγέτης που πληροί τις εξής προϋποθέσεις:
* Αν είναι αρκετά μέσα στην Πολιτική, ώστε να μπορέσει να διαχειριστεί την κατάσταση και να εξασφαλίσει τις απαραίτητες συμμαχίες (εσωτερικές και εξωτερικές) και αρκετά έξω από το μέχρι σήμερα πολιτικό σύστημα (ώστε να εμπνέει εμπιστοσύνη, ότι δεν είναι «σαν κι αυτούς» που προκαλούν με την αλαζονεία και την ανικανότητά τους).
Ένας ηγέτης εντός πολιτικής και έξω-συστημικός ταυτόχρονα!
* Δεύτερον, να τολμά να μιλήσει για αυτά που πρέπει να αλλάξουν. Σε ιδεολογικό και συμβολικό επίπεδο. Δηλαδή να έχει οραματικό λόγο. Πολιτικοί με συμβατικό λόγο, κάνουν για «διαχειριστές» σε ομαλές συνθήκες. Αλλά δεν κάνουν για ηγέτες μετάβασης σε άλλο καθεστώς.
* Τρίτον, να τολμά να κάνει ανατρεπτικά πράγματα (όχι μόνον τομές στις ιδέες, αλλά και τομές Πολιτικής). Μερικά απ’ αυτά πρέπει να τα προαναγγείλει, ώστε να κερδίσει την εμπιστοσύνη του κόσμου που επιθυμεί «ανατροπή».
Άλλα πρέπει να τα κάνει αιφνιδιαστικά, ακριβώς για να ελαχιστοποιεί <(και να «κοιμίζει») τις αντιστάσεις, ως τη στιγμή που θα είναι έτοιμος να τις κατανικήσει. Χρειάζεται ηγέτης-ισορροπιστήςηγέτης-«ανασκολοπιστής» ταυτόχρονα! και…
Θα κληρονομήσει ένα ετοιμόρροπο οικοδόμημα στη μέση μιας σεισμικής κρίσης. Πρέπει να δημιουργεί ισορροπίες για να κρατήσει την κοινωνική συνοχή. Να κρατά ισορροπίες για να μη του διαλυθεί στα χέρια. Και να ανατρέπει ό,τι μπορεί κι ό,τι πρέπει για να ξεμπλοκάρει την κοινωνία. Και για να κερδίσει την εμπιστοσύνη του κόσμου.
* Τέταρτον, πρέπει να καταλαβαίνει τόσο από διεθνή Πολιτική, όσο και απόΟικονομία. Όχι λίγα απ’ αυτά. Καλά και σε βάθος κι από τα δύο…
* Πέμπτον, να βρει συμμάχους-στηρίγματα στο εξωτερικό: Συμμάχους, όχι «προστάτες». Για στήριξη στο εθνικό του σχέδιο! Όχι για να γίνει ο επόμενος«αχυράνθρωπός» τους…
Να τον βολεύει και η συγκυρία γι’ αυτό. Δηλαδή να προκύψουν «ρωγμές» στο διεθνές σύστημα, ώστε να υπάρχουν κάποιοι που μπορεί να παίξει μαζί τους σε βάρος άλλων που θα τους «κακοφανεί» στην αρχή. Γιατί αλλιώς την αποτυχία του θα την πληρώσειπρώτα-πρώτα η ίδια η χώρα.
Και να «παίξει» μαζί τους χωρίς να γίνει υποτελής τους! Αυτό παντού αλλού είναι συνηθισμένο. Στην Ελλάδα υπήρξε μάλλον σπάνιο. Και τις λίγες φορές που έγινε πραγματικότητα αποδείχθηκε πολύ δύσκολο. Το πέτυχε (μετρίως) ένας Τρικούπης, (σε πολύ μεγάλο βαθμό) ένας Ελευθέριος Βενιζέλος,Κωνσταντίνος Καραμανλής, ένας Ανδρέας Παπανδρέου και…τέλος. ένας
* Έκτον, να είναι σκληραγωγημένος, όχι «λινομπάμπακος», ούτε «εύθραυστος». Ούτε στα δύσκολα… «κουρασμένος»!
* Έβδομο, να έχει σχέδιο ο ίδιος, όχι να αναμασά τις καραμέλες της πολιτικής ορθότητας…
* Όγδοο, να εμπνέει κόσμο πέρα από τον χώρο της (αρχικής) πολιτικής του προέλευσης. Όπως έκανε ο Ντισραέλι στη Βρετανία του 19^ου αιώνα. Όπως έκανε ο Φραγκλίνος Ρούσβελτ στις ΗΠΑ τη δεκαετία του ’30. Όπως έκανε ο Ντε Γκώλ, αλλά και ο Μιτεράν στη Γαλλία…
Πρέπει η επιρροή του να κάνει cut across party lines (να διαπερνά παραδοσιακούς κομματικούς διαχωρισμούς), δηλαδή να είναι transcendental (υπερβατική)…
* Ένατο να είναι γρήγορος στις αντιδράσεις του, ανθεκτικός στις επιθέσεις που του κάνουν και συντριπτικός στα χτυπήματά του.
* Δέκατο, να τολμά να κάνει λάθη! Μεγάλοι ηγέτες δεν υπήρξαν ποτέ «αλάθητοι». Αλλά ήξεραν τι ρίσκα έπαιρναν κάθε φορά. Και ήξεραν να τα διορθώνουν γρήγορα.
Τελικά αυτό το τελευταίο – να αντιλαμβάνεται γρήγορα τα λάθη του και να τα διορθώνει ακόμα πιο γρήγορα, χωρίς άγχος, είναι η τελευταία και πιο κρίσιμη αρετή.
Μονίμως αγχωμένος ηγέτης, τελικά αποδεικνύεται κακός ηγέτης.


Υπάρχει σήμερα τέτοιος πολιτικός;
Αν δεν τον έχουμε, παρακαλώ να τον βρούμε!
Δηλαδή να τον αναδείξουμε…
Κι αν τον έχουμε, παρακαλώ να τον στηρίξουμε.
Κι αν έχουμε κάποιον που διαθέτει τις περισσότερες απ’ αυτές τις αρετές, αλλά όχι όλες, τότε να τον «συμπληρώσουμε».
Διότι «ιδανικοί ηγέτες» ίσως δεν υπάρχουν.
Μόνον «ιδανικοί αυτόχειρες»…

Αυτή είναι με δύο λόγια η απάντηση στο «Τι να κάνουμε» σήμερα: να βρούμε, να αναδείξουμε, να στηρίξουμε και να «συμπληρώσουμε» ένα ηγέτη με αυτά τα δέκα χαρακτηριστικά (κι όποια άλλα θέλετε – πάντως αυτά τα δέκα απαραιτήτως).
Γιατί μια τέτοια πολιτική προσωπικότητα μπορεί να παίξει το ρόλο της «οιονεί εφεδρείας»: Που θα φέρει τη μέγιστη Ανατροπή, με τις ελάχιστες Οδύνες.
[Σε μια κοινωνία που επιθυμεί διακαώς να αλλάξουν τα πάντα, χωρίς να θιγεί η «βολή» κανενός. Πράγμα, κομματάκι δύσκολο, βέβαια…]


Θα μου πείτε: τελικά το «που πάμε» και το «τι να κάνουμε», οδήγησε στο συμπέρασμα…να βρούμε ένα ηγέτη με «δέκα χαρακτηριστικά»;
«Ένας κούκος θα φέρει την άνοιξη»;
Μπορώ να απαντήσω στο ερώτημα αυτό σιβυλλικά.
Αλλά μπορώ να απαντήσω και ευθέως:

* Σιβυλλική απάντηση: Διαβάστε (ή ξαναδιαβάστε) το «Κύρου Παιδεία» του Ξενοφώντα (Cyropaedia στα αγγλικά).
Ή τον «Ηγεμόνα» του Μακιαβέλι (The Prince στα αγγλικά).
Όπως θα διαπιστώσετε, πέρα από τα τις μεγάλες ομοιότητες μεταξύ τους -μάλλον ο Μακιαβέλι έκανε κάποιο…«πλαγιαρισμό» (λογοκλοπή) στον Ξενοφώνα – και οι δύο συγγραφείς δεν έγραψαν απλώς για το προφίλ του «ιδανικού ηγέτη»…
Κατέγραψαν τις ανάγκες και τα αδιέξοδα της ανήσυχης εποχής τους και ανέδειξαν τιςπολιτικές προϋποθέσεις μετάβασης σε μια επόμενη φάση.
Μ’ άλλα λόγια, περιγράφοντας το προφίλ του ιδανικού ηγέτη, κατέγραψαν ταχαρακτηριστικά της κοινωνικής αλλαγής που είναι απαραίτητη κάθε φορά και τις προϋποθέσεις μετάβασης σε αυτή.

* Και η ευθεία απάντηση: Λαϊκές κινητοποιήσεις είναι εύκολο να υπάρξουν. Κι είναι πολύ πιθανό να υπάρξουν. Και εξέγερση ακόμα…
Αλλά δεν αρκούν. Για να οδηγήσουν κάπου, για να παίξουν καταλυτικό ρόλο για μετάβαση σε μια νέα εποχή για την Ελληνική Κοινωνία, πρέπει να αναδείξουν κάποια ηγεσία (κι όχι μόνο «ηγέτη»), κάποιο όραμα (και ήθος ταυτόχρονα), κάποιο σχέδιο(και στρατηγική ενδιάμεσων βημάτων ταυτόχρονα) και κάποια οργάνωση(μετεξέλιξη από τις υπάρχουσες ή καινούργια, αλλά όχι αναπαλαίωση όσων γνωρίσαμε).
Αν δεν το καταλάβατε, γι’ αυτά σας μίλησα στην πραγματικότητα.
Κι όχι απλώς για κάποιο πρόσωπο.
Που αν υπάρχει τόσο το καλύτερο…

Και μια τελευταία παρατήρηση για το μόνο «απρόσωπο» στοιχείο της ανατροπής – τοtiming:
-πρέπει να είναι τόσο «αργά», ώστε το υπάρχουν σύστημα να έχει υποστεί «ανήκεστο βλάβη» χωρίς ελπίδα επιδιόρθωσης.
-αλλά «όχι τόσο αργά», ώστε να έχει διαλυθεί η χώρα.
Η «βέλτιστη στιγμή» είναι όταν το υπάρχουν σύστημα δεν αντέχει πια και η χώρα αντέχει πολύ ακόμα.
Σας «φώτισα» τώρα;
Όχι βέβαια…
Μη νοιάζεστε πάντως.
Όπως φαίνεται, κοντά είμαστε…
Ίσως και πολύ κοντά.

Ελευθέριος Μπαλτάς

"Εάν δεν θέλετε να ενταχθεί η Τουρκία στην Ευρωπαϊκή Ένωση, τότε να το πείτε ανοιχτά

"Εάν δεν θέλετε να ενταχθεί η Τουρκία στην Ευρωπαϊκή Ένωση, τότε να το πείτε ανοιχτά. Πρέπει να είμαστε ειλικρινείς ο ένας με τον άλλο", τόνισε.
Αιχμηρός ήταν -για πολλοστή φορά- ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος έδωσε συνέντευξη στο γερμανικό τηλεοπτικό δίκτυο RTL.
Ο Τούρκος πρωθυπουργός απηύθυνε κάλεσμα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, να αποκαλύψει τις πραγματικές προθέσεις της, όσον αφορά την ενταξιακή πορεία της Τουρκίας.
Ο Ερντογάν, απαντώντας σε σχετική ερώτηση, υπογράμμισε ότι η Τουρκία δεν δέχεται άλλη "εταιρική σχέση πλην αυτής του πλήρους μέλους".

Δεν αποτελεί λύση η περαιτέρω θωράκιση, των αστυνομικών

Με συνέντευξή του στο ρ/σ ΒΗΜΑ 99,5, ο πρώην υπουργός Προστασίας του Πολίτη, Μιχάλης Χρυσοχοϊδης, δήλωσε ότι θα υπάρξει ενίσχυση των υπηρεσιών δίωξης, αλλά όχι του εξοπλισμού των αστυνομικών, καθώς, όπως σημείωσε, "δεν αποτελεί λύση".
Ο υπουργός Περιφερειακής Ανάπτυξης, τόνισε: "Αυτό που πρέπει να δημιουργήσει προβληματισμό, είναι η εξάπλωση του οργανωμένου εγκλήματος και της παραβατικότητας, η οποία οφείλεται στην κοινωνική και οικονομική πραγματικότητα".
Ο κ. Χρυσοχοΐδης σημείωσε, ακόμα, πως πρέπει να λειτουργήσει -σωστά- η εξιχνίαση του εγκλήματος, προκειμένου να οδηγούνται στη δικαιοσύνη οι εγκληματίες.
Παράλληλα είπε πως δεν αποτελεί λύση η περαιτέρω θωράκιση, μέσω εξοπλισμού, αλλά η καλύτερη εκπαίδευση των αστυνομικών.